Βροχή τα κατηγορητήρια κατά παραγγελία [ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ E. - 04/01/2009]

Βροχή τα κατηγορητήρια κατά παραγγελία

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ

Ενα από τα πιο θολά σημεία στο σκηνικό των συγκρούσεων του Δεκεμβρίου είναι αυτό που αφορά τις προσαγωγές και τις συλλήψεις πολιτών από την αστυνομία. Τουλάχιστον 246 άτομα, κυρίως νεαροί, φέρονται να έχουν συλληφθεί και 67 εξ αυτών προφυλακίστηκαν ήδη, κατηγορούμενοι κυρίως για κακουργήματα, ακόμη και με βάση τον τρομονόμο.

Αυτό που δεν θα υπολογιστεί ποτέ με ακρίβεια είναι πόσες εκατοντάδες προσήχθησαν όλες αυτές τις μέρες στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ) ή σε αστυνομικά τμήματα και ταλαιπωρήθηκαν ή κακοποιήθηκαν χωρίς, τελικά, να συλληφθούν επισήμως και χωρίς, στη συνέχεια, να τολμήσουν να το καταγγείλουν.

Δικηγόροι-ακτιβιστές

Επίσημη καταγραφή όλων αυτών των υποθέσεων δεν υπάρχει και τα στοιχεία που παραθέτουμε αποτελούν τον μέχρι στιγμής απολογισμό μιας ομάδας δικηγόρων.

Πρόκειται για 50-60 νομικούς που ειδικεύονται σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άρχισαν να συγκροτούν την ομάδα από τις πρώτες ημέρες των συγκρούσεων, προκειμένου να παράσχουν νομική βοήθεια στους συλληφθέντες διαδηλωτές.

Οι συγκεκριμένοι δικηγόροι μοίραζαν, κάθε μέρα, «βάρδιες» παρουσίας στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και στα σημεία των μαζικών διαδηλώσεων ώστε να είναι άμεσα στη διάθεση των προσαχθέντων. Κατά κανόνα χρειαζόταν να ασκήσουν μεγάλες πιέσεις για να καταφέρουν να δουν τους κρατούμενους, ακόμη και ώρες μετά την προσαγωγή τους.

«Βασικός μας στόχος, όταν συγκροτήσαμε την ομάδα, δεν ήταν σε καμία περίπτωση η προσέλκυση πελατών αλλά το να μπορούμε να παρέχουμε νομική βοήθεια -ουσιαστικά την παρουσία μας- στο στάδιο της προσαγωγής. Γιατί υπάρχει ένα κρίσιμο στάδιο μεταξύ προσαγωγής και επίσημης σύλληψης, που η αστυνομία, εντελώς παρανόμως, αρνείται στον προσαχθέντα να δει δικηγόρο», τονίζει ο Κωνσταντίνος Φαρμακίδης, μέλος της ομάδας.

Οπως εξηγεί ο ίδιος, οι δικηγόροι πληροφορούνταν τα περισσότερα ονόματα των συλληφθέντων μέσα σε λίγη ώρα, χάρη σ' ένα δίκτυο επικοινωνίας που δημιούργησαν (τηλέφωνα της ομάδας ήταν δημοσιευμένα σε αφίσα που κυκλοφόρησε αλλά και στους διαδικτυακούς κόμβους μέσω των οποίων συντονίζονται οι κινητοποιήσεις). «Ακόμη κι αν δεν γνωρίζαμε το όνομα του προσαχθέντα αλλά είχαμε την πληροφορία της προσαγωγής, ζητούσαμε με οποιονδήποτε τρόπο να τον δούμε και να του παράσχουμε νομική υποστήριξη σε αυτά τα πρώτα στάδια που ο άνθρωπος είναι τρομαγμένος και μπορεί να του αποσπάσουν μια ομολογία. Η αστυνομία συστηματικά παρεμπόδιζε την επαφή μαζί τους».

Το ίδιο καταγγέλλεται ότι συνέβη και στις 18 Δεκεμβρίου, μια από τις μέρες με τις χειρότερες συγκρούσεις μεταξύ ΜΑΤ και διαδηλωτών στην Αθήνα. Τους οκτώ συλληφθέντες οι δικηγόροι καταγγέλλουν ότι τους συνάντησαν 3-4 ώρες μετά την προσαγωγή τους στη ΓΑΔΑ.

Την ημέρα εκείνη οι δικηγόροι διαπίστωσαν ότι η αστυνομία εφάρμοζε μια νέα τακτική: «Περιορίστηκαν πλέον οι μαζικές προσαγωγές και γίνονται συλλήψεις που οδηγούν με βεβαιότητα σε κατηγορίες για κακουργήματα. Οι κατηγορίες αυτές, όμως, βασίζονται σε ελάχιστα στοιχεία -επί της ουσίας μόνο στις καταθέσεις των αστυνομικών- χωρίς να υπάρχουν πειστήρια (π.χ. κατοχή μολότοφ κ.λπ.). Στη συνέχεια οι αστυνομικοί καταμαρτυρούν φοβερά και τρομερά πράγματα, π.χ. ότι "ο τάδε ήταν ο αρχηγός και τον είδαμε να δίνει εντολές στους υπόλοιπους" κ.λπ.», υποστηρίζει ο Κ. Φαρμακίδης.

Η ομάδα των δικηγόρων επικεντρώνει πλέον την έρευνά της στα κατηγορητήρια και τις δικογραφίες των υποθέσεων. Τους ανησυχεί ιδιαίτερα η υπόθεση της Λάρισας, επειδή στους 19 από τους 25 συλληφθέντες (για τις καταστροφές που έγιναν στην πόλη στις 7 Δεκεμβρίου) ασκήθηκαν ποινικές διώξεις με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο: Κατηγορούνται μεταξύ άλλων για συγκρότηση «δομημένης και με διαρκή δράση ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης».

Ξύλο σε μαθητές

Οι 17 από αυτούς είναι ανήλικοι μαθητές (οι υπόλοιποι είναι φοιτητές και μετανάστες) και καταγγέλλεται ότι ξυλοκοπήθηκαν και κρατήθηκαν από την αστυνομία χωρίς να ειδοποιηθούν εγκαίρως οι γονείς τους και χωρίς να τους επιτραπεί να δουν δικηγόρο.

Πολύ πιο ασαφής είναι η εικόνα γύρω από τις προσαγωγές που έγιναν στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα, προσαγωγές που αφορούσαν κυρίως αλλοδαπούς.

Οι δικηγόροι καταγγέλλουν πως «πολλές φορές όχι μόνο δεν τους δίνουν διερμηνέα αλλά τους βάζουν να υπογράψουν χαρτιά που δεν τους έχουν μεταφράσει».

Το επόμενο διάστημα η ομάδα των δικηγόρων σκέφτεται να εκδώσει και κάποια νομικά βοηθήματα προς τους πολίτες, για την περίπτωση που συλληφθούν.

Γιατί, αν ευσταθούν οι καταγγελίες που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες μέρες, η υπόθεση των προσαγωγών και των συλλήψεων δεν φαίνεται να αφορά μόνο τους συμμετέχοντες στα επεισόδια. Αφορά και απλούς διαδηλωτές ή ακόμη και περαστικούς που βρέθηκαν «στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή», δηλαδή πολίτες εντελώς απροετοίμαστους να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους μπροστά στον... υπερβάλλοντα ζήλο που επιδεικνύουν οι αστυνομικές αρχές.


boubouka@enet.gr


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 04/01/2009

Η ελληνική κοινωνία αποδοκιμάζει τους κουκουλοφόρους! Greeks vs criminals.

Original at: Click Here!

Αστυνομική κτηνωδία - ο μετασχηματισμός της εγκληματικότητας σε μηχανισμό εξουσίας [Κλεάνθης Γρίβας-zougla.gr. 07.12,2008]

Αστυνομική κτηνωδία - ο μετασχηματισμός της εγκληματικότητας σε μηχανισμό εξουσίας
7 Δεκεμβρίου 2008, 22:01

Κλεάνθης Γρίβας

**Αυτό το σημείωμα για την αστυνομική βία, αφορά κατ’ αποκλειστικότητα εκείνες τις (ένστολες και μη) ψυχοπαθητικές «προσωπικότητες» που είναι επιρρεπείς στην άσκηση της βίας και αφιερώνεται στους -πάντοτε άνευ διακριτικών- θρασύδειλους (ένστολους και μη) «κυνηγούς κεφαλών» οι οποίοι είθισται να αυθαιρετούν απεριόριστα και εκ του ασφαλούς, εξαιτίας της κάλυψης ή της ανοχής των υπηρεσιακών και πολιτικών τους προϊσταμένων.**

Η βία και η αυθαιρεσία είναι, σ' ένα βαθμό, συνυφασμένες με τη λειτουργία της αστυνομίας σε όλες τις κοινωνίες. Αλλά μόνο στις απολίτιστες κοινωνίες (που κανοναρχούνται από ένα κράτος-πορνείο το οποίο φιλοδοξεί να επαναμεταβληθεί σε κράτος-σφαγείο), η βία και η αυθαιρεσία μπορεί να αποτελούν προβαλλόμενο πρότυπο, θεσμικά επικυρωμένο στοιχείο, εξουσιαστικά καλυπτόμενη και υπηρεσιακά δικαιωμένη συμπεριφορά ενός ειδικού τμήματος των δυνάμεων της «τάξης».

Η βία αποτελεί εγγενές δομικό στοιχείο της αστυνομίας ως κατασταλτικού θεσμού. Και εξαιτίας αυτού, είναι φυσικό να εμφιλοχωρούν σ’ αυτή αρκετές διεστραμμένες ψυχοπαθητικές προσωπικότητες, οι οποίες μπορούν να επιδίδονται ατιμώρητα σε ατομικές και συλλογικές ασκήσεις νεκροφιλίας και θανατολατρείας (έχοντας, πάντοτε, την κάλυψη της «προϊσταμένης αρχής», υπηρεσιακής και πολιτικής, και των συναδέλφων τους).

Αυτές οι ψυχιατρικές περιπτώσεις (οι οποίες διαφεύγουν την ψυχιατρική θεραπεία, επειδή έχουν τη δυνατότητα να εκτονώνουν την κακοήθη επιθετικότητάς τους εναντίων ανυπεράσπιστων πολιτών, εκ του ασφαλούς, υποδυόμενοι τους αστυνομικούς), ανταποκρίνονται σε ένα νέο σωματικό, χαρακτηριοδομικό και συμπεριφορικό τύπο στο εν εξελίξει οργουελιανό «1984»:

• Ένα εξουσιαστικά μεταλλαγμένο ζόμπι, που η ύπαρξή του εξαντλείται στα χέρια, τα πόδια, το περίστροφο, το κλομπ, κάποια γεννητικά όργανα (ανύπαρκτης ή αμφίβολης λειτουργικότητας) και έναν απλαστικό εγκέφαλο (ο οποίος διευκολύνει αφάνταστα την επιτέλεση του θεάρεστου λειτουργήματος του βασανιστή).

• Μια διεστραμμένη ψυχοπαθητική προσωπικότητα, ένα φρανκενσταϊνικό μείγμα Παπαχρόνη, Ντάλτον, Νταβέλη και κουτσαβάκη, που προγραμματίζεται εξουσιαστικά για να εκδηλώνει μια ανεξέλεγκτη καταστρεπτική επιθετικότητα και να δηλώνει ξεδιάντροπα με χίλιους τρόπους ότι (αυτό, το διανοητικά υπολειπόμενο ζόμπι) είναι το ευνοούμενο εκτελεστικό όργανο της εξουσίας και έχει εξοπλιστεί με το αποκλειστικό δικαίωμα «να γαμάει και να δέρνει», και αντιστρόφως.

• Ένα αποκρουστικό ανθρωποειδές (που η εμφάνισή του και μόνο, θίγει την αισθητική και προσβάλλει την αξιοπρέπεια κάθε πολιτισμένου ανθρώπου), το οποίο, με την αλαζονεία, τις κουτσαβάκικες κινήσεις, το ηλίθιο βλέμμα και τον πρωτόγονο λόγο του, εκτοξεύει εναντίον της κοινωνίας την αφόρητη χυδαιότητα, το απύθμενο κενό, την τρομακτική βαρβαρότητα και το καταχθόνιο ψυχοδιανοητικό του σύμπαν.

Συνεπώς, όσοι ένστολοι και μη επιδίδονται στο «ευγενές άθλημα» της κακοποίησης ή της δολοφονίας ανυπεράσπιστων πολιτών ή κρατούμενων, δεν είναι παρά θρασύδειλα ανθρωποειδή τα οποία χαρακτηρίζονται από ένα πελώριο έλλειμμα ανθρωπιάς, πολιτισμού, μόρφωσης, καλλιέργειας και ευαισθησίας, διακατέχονται από ένα αβυσσαλέο μίσος για οτιδήποτε ξεφεύγει από το στενό τους ορίζοντα, και –με την ύπαρξή τους- κάνουν να διαγράφεται σκοτεινό το μέλλον της κοινωνίας.

Κουκουλοφόρα κτηνωδία

Όταν η αποκρουστικότητα των ενεργειών εκείνων που συγκροτούν τα (άτυπα) Ειδικά Τάγματα Κτηνωδίας, υπερβαίνει ή πρόκειται να υπερβεί τα όρια ανοχής της κοινωνίας, οι φυσικοί αυτουργοί της κτηνωδίας φροντίζουν να καλύψουν τα «πρόσωπά» τους με κουκούλες (με πλήρη κάλυψη των πολιτικών και διοικητικών προϊσταμένων τους). Πράγμα που αφενός καλύπτει την ανωνυμία τους και αφετέρου αποκαλύπτει το επαίσχυντο της δραστηριότητάς τους (την οποία οι ίδιοι επιθυμούν διακαώς ως τοξικομανείς της βίας για όσο μπορεί να επιτελείται εν κρυπτώ και της οποίας την αποκάλυψη φοβούνται αενάως εξαιτίας της απαξίας που εμπεριέχει.

Η χρήση της κουκούλας παραπέμπει συνειρμικά -πάντοτε- στον υπόκοσμο (ληστές τραπεζών, τρένων, κ.α.) και στους συνεργάτες των εκάστοτε κατακτητών μιας χώρας (Ελλάδα, Αλγερία, κ.λ.π.).

Συνεπώς, η υιοθέτηση από την αστυνομία της κουκούλας (δηλαδή, η οικειοποίηση ενός συμβόλου που ήταν πάντοτε σήμα κατατεθέν της εγκληματικότητας από την αστυνομία), σημειολογικά υποδηλώνει ότι η αστυνομία εγκληματοποιείται.

Παραφράζοντας ελαφρά τον Μισέλ Φουκό, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι:

«Η σχεδόν μυθική σπουδαιότητα που αποκτάει ο κουκουλοφόρος αστυνομικός οφείλεται στο γεγονός ότι η εγκληματικότητα, στο πρόσωπο του πάνοπλου μπάτσου που καλύπτει το πρόσωπό του με μια κουκούλα, απέκτησε φανερά τη διφορούμενη κατάσταση του αντικειμένου και του οργάνου ενός αστυνομικού συστήματος που την καταπολεμά και ταυτόχρονα συνεργάζεται μαζί της.

Ο κουκουλοφόρος αστυνομικός σημειώνει τη στιγμή που η εγκληματικότητα, διαχωρισμένη από τις άλλες παρανομίες, εντάσσεται στην εξουσία και αντιστρέφεται. Είναι η εποχή όπου πραγματοποιείται η άμεση θεσμική διασύνδεση της αστυνομίας και της εγκληματικότητας.

Συγκλονιστική στιγμή όπου η εγκληματικότητα μετατρέπεται σε μηχανισμό της εξουσίας... Τέλος με τη σαιξπηρική εποχή, όπου η εξουσία ταυτίζεται με τη φρίκη σε ένα και το αυτό πρόσωπο. Θ' αρχίσει σε λίγο το καθημερινό μελόδραμα της αστυνομικής ισχύος και της συνενοχής του εγκλήματος με την εξουσία». (Μισέλ Φουκό, Επιτήρηση και Τιμωρία, σ. 372).

Οι κουκουλοφόροι αστυνομικοί που υιοθετούν τις ενδυματολογικές «προτιμήσεις» των εγκληματιών δήθεν αντιπάλων τους, με την αποκρουστική βιαιότητα της συμπεριφοράς τους, πλήττουν καίρια την ανθρωπιά, τις δημοκρατικές ευαισθησίες, την ηθική και την αισθητική μας, και αποκαλύπτουν σ’ ολόκληρη την κοινωνία το καταχθόνιο ψυχοδιανοητικό τους σύμπαν, την προφανή χυδαιότητα και την απύθμενη βαρβαρότητα της ύπαρξής τους, με μια πρωτοφανή επίδειξη του θρασύδειλου «τσαμπουκά» τους που καλύπτεται από τους διαχειριστές της εξουσίας.

Η φιλμογράφηση της κτηνωδίας

Ενίοτε, η βαρβαρότητα αυτή τυχαίνει να φιλμογραφείται με αποτέλεσμα να προβάλλεται δημόσια η ανατριχιαστική κακοποίηση πολιτών από ανώμαλους κουκουλοφόρους και να εισβάλλει στα σπίτια μας μια ομάδα ανθρωπόμορφων τεράτων που υποδύονται τους αστυνομικούς, οι οποίοι (καλυπτόμενοι πίσω από την ανυπαρξία οποιουδήποτε διακριτικού που θα μπορούσε να φανερώσει την ταυτότητά τους) πρωταγωνιστούν σ’ ένα έργο με τίτλο «η αποθέωση της αστυνομικής βαρβαρότητας», που προβάλλεται όλο και πιο συχνά.

Κάθε φορά που τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων προβάλλουν τα άτυπα Ειδικά Τάγματα Κτηνωδίας επί το έργο, μια ομάδα ανθρωποειδών που χαρακτηρίζονται από ένα πελώριο έλλειμμα ανθρωπιάς, πολιτισμού, μόρφωσης, καλλιέργειας, και ευαισθησίας και διακατέχονται από ένα αβυσσαλέο μίσος για οτιδήποτε ξεφεύγει από τον σωληνοειδή διανοητικό τους ορίζοντα, μπορούν να φτύνουν και να ποδοπατούν ατιμώρητα τις κατακτήσεις του πολιτισμού και να σκιαγραφούν το μέλλον του αστυνομικο-εγκληματικού Μεσαίωνα που επιφυλάσσουν στην κοινωνία οι διαχειριστές της εξουσίας.

Πεδίο σύγκρουσης και, συγχρόνως, αντικείμενο νομής από τους εκάστοτε διαχειριστές της εξουσίας, το κράτος στη χώρα των Γραικών και των Γραικύλων, θεωρείται όχι σαν ένας θεσμός συνέχειας που η λειτουργία του διέπεται από κάποιους γενικά αποδεκτούς και σχετικά σταθερούς κανόνες (όπως συμβαίνει στις σύγχρονες φιλελεύθερες-ολιγαρχικές κοινωνίες) αλλά ως αποκλειστικό φέουδο των εκάστοτε διαχειριστών του.

Σε κάθε κρατικό μόρφωμα, η αστυνομία αποτελεί έναν εξαιρετικά ευαίσθητο «μακρύ βραχίονα» της εξουσίας, απέναντι στον οποίο οι επαγγελματίες πολιτικοί κρατούν μια αμφιθυμική στάση: Ως αντιπολίτευση προσπαθούν να περιορίσουν τις δραστηριότητές της στα πλαίσια του νόμου, ενώ ως κυβέρνηση διακηρύσσουν την ανάγκη της υπέρβασης αυτών των ορίων στο όνομα της προστασίας της κοινωνίας από κάποιο, συνήθως φανταστικό ή κατασκευασμένο, κίνδυνο.

«Το κράτος είναι οι αστυνομικοί» (μου), (δηλαδή Εγώ), αποφαίνονται οι εκάστοτε διαχειριστές της εξουσίας, αποδεικνύοντας ότι η διαχείριση της εξουσίας ήταν και παραμένει υπόθεση του μίστερ Χάϊντ και όχι του δόκτορα Τζέκιλ.

Μ’ άλλα λόγια, η εξουσία βρίσκεται συγχρόνως στην άκρη του πιστολιού και στον πυρήνα της σχιζοφρένειας. Συνεπώς, η κατοχή του πιστολιού και η εξουσιοφρένεια, είναι αναγκαίες ιδιότητες εκείνων που διεκδικούν και διαχειρίζονται την εξουσία, ασχημονώντας ατιμώρητα σε βάρος όλων μας.

Η αμέλεια ή η αδυναμία κάθε κοινωνίας να επιβάλλει όρια στη φρίκη που συνεπάγεται κάθε αυθαίρετη άσκηση της εξουσίας, την καταδικάζει να ζήσει τη φρίκη χωρίς όρια του οργουελιανού «1984» που, δυστυχώς, δικαιώνεται ασταμάτητα.

Τα παιδιά λουλούδια, τα ΜΑΤ... ζαρντινιέρες [ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/12/200]

ΝΤΑΗΛΙΚΙ ΚΑΙ ΒΙΑ ΣΕ 13ΧΡΟΝΑ

Τα παιδιά λουλούδια, τα ΜΑΤ... ζαρντινιέρες

Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

«Αντε στα σπίτια σας κωλόπαιδα μη σας γαμ.....», είπε και λίγα λεπτά αργότερα έκανε την απειλή του πράξη. Οι κρανοφόροι των ΜΑΤ χρειάστηκαν μόνο πέντε λεπτά -τόσα πέρασαν από τη στιγμή που εμφανίστηκαν- για να καταστρέψουν ό,τι είχαν καταφέρει νωρίτερα κάποιοι συνάδελφοί τους από την Υποδιεύθυνση Μέτρων Τάξης. Να ανοίξουν διάλογο με τους μαθητές και να τους ακούσουν.



Εφεραν τα πάνω - κάτω στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, μπροστά από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, χτύπησαν άγρια παιδιά, ηλικίας 13, 14 και 15 ετών και τα ψέκασαν με μανία, εκδικητικά, μέσα στο πρόσωπο φωνάζοντας: «Πάρε και από μένα μία».

Και κάπως έτσι η καθιστική διαμαρτυρία για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου μετατράπηκε σε μια επεισοδιακή διαδήλωση αγανάκτησης και οργής με συνθήματα κατά της Αστυνομίας και πετροπόλεμο μέχρι τη λεωφόρο Κηφισίας, για να διαλυθεί τελικά στα στενά της Μιχαλακοπούλου.


Εκαναν... επεισόδια, συνέλαβαν και μαθητές διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν ειρηνικά

Γιατί όταν είδαν τα παιδιά για μια ακόμη φορά την ωμή βία και έναν συμμαθητή τους να δέρνεται ανηλεώς από άνδρες των ΜΑΤ, που τον έσερναν και τον χτυπούσαν, παρά το γεγονός ότι δεν έφερε την παραμικρή αντίσταση, ξέχασαν όσα τους είχαν πει νωρίτερα κάποιοι άνδρες των ΥΜΕΤ, ότι «δεν είναι όλοι ίδιοι», «ότι αν μπορούσαν θα άφηναν τις ασπίδες και θα πήγαιναν στην απέναντι πλευρά» κ.ά.Προσπάθησαν να βοηθήσουν τον συμμαθητή τους, από το σχολείο του Μεταξουργείου, και να τον πάρουν από τα χέρια της διμοιρίας, που τον είχε αρπάξει από τον σωρό. Μάταια. Ο μαθητής βρέθηκε στην άσφαλτο... αγκαλιά με τον ΜΑΤατζή που είχε κλειδώσει το χέρι του γύρω από το λαιμό του. Και μόλις απομακρύνθηκαν με χημικά και σπρωξίματα με τις ασπίδες όσοι έσπευσαν να τον βοηθήσουν, δέχτηκε μια ακόμη φισουνιά στο πρόσωπο, ενώ μια κοπέλα τραυματίστηκε στο κεφάλι, μάλλον από πέτρα.

Ηταν η μία από τις δύο συλλήψεις που έγιναν χθες το μεσημέρι στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Η δεύτερη έγινε, λίγο μέτρα πριν από το κτήμα Θων, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς τη λεωφόρο Κηφισίας, και πάλι από τον σωρό. Εκεί, όπου οι διμοιρίες έσπρωχναν τους μαθητές.

«Συγγνώμη που διαμαρτυρόμαστε για όσα γίνονται και δεν καθόμαστε σαν και εσάς», φώναζαν κάποιοι μαθητές. Την ίδια στιγμή που άλλοι συμμαθητές τους έβαζαν φωτιές σε κάδους και απαντούσαν με πέτρες, νεράντζια και μπουκάλια με νερό στις αστυνομικές δυνάμεις, που έβριζαν, ψέκαζαν και απειλούσαν και έφεραν τα πάνω-κάτω σε μια ειρηνική διαδήλωση διαμαρτυρίας, μόλις 15 λεπτά... πριν από τη λήξη της, πριν αποσυρθούν οι μαθητές για να συνεδριάσουν με τα συντονιστικά τους.


Νωρίτερα μαθητές μοίρασαν λουλούδια και χαμόγελα στους αστυνομικούς έξω από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής

«Γιατί προκαλείτε; Γιατί δεν κάνετε πιο πίσω. Σε λίγο θα φύγουν τα παιδιά», εξηγούσε νωρίτερα ένας εκπαιδευτικός στις διμοιρίες των ΜΑΤ που έκαναν την εμφάνισή τους και κύκλωσαν τη διαδήλωση των μαθητών. Για να πάρει μια προκλητική απάντηση στον ενικό και με την κατάληξη «ρε» από έναν ΜΑΤατζή. «Κύριε, εγώ σας μιλάω στον πληθυντικό και εσείς απαντάτε στον ενικό και λέτε "ρε"», του είπε ο εκπαιδευτικός για να ακούσει «σεις τους δασκαλεύετε». «Εμείς τους μαθαίνουμε γράμματα. Τους μαθαίνουμε να είναι δημοκρατικοί πολίτες. Να διαδηλώνουν ειρηνικά, κύριε», πρόσθεσε. Αλλά ήταν σαν να μη μίλησε ποτέ... «Δεν έχουν μάθει να μιλάνε. Ξέρουν μόνο να βαράνε», μονολογούσε ένας μαθητής. Τη στιγμή που ένας άλλος εκπαιδευτικός ξελαρυγγιαζόταν φωνάζοντας «Διάλογοοοοο».

Γιατί η ρίψη αλευριού και γιαουρτιών στις διμοιρίες ήταν η αφορμή που ζητούσαν τα ακούνητα -λαλίστατα- στρατιωτάκια των ΜΑΤ για να κάνουν πράξη την απειλή τους και να διαλύσουν με τη βία μια ειρηνική καθιστική διαμαρτυρία. Αυτή των εκατοντάδων... Αλέξηδων που μοίρασαν λουλούδια και μερικά χαμόγελα νωρίτερα σε όσους είχαν κυκλώσει το κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής -με τα σώματά τους, αλλά και με κλούβες- λες και θα δέχονταν επίθεση από τις ορδές των βαρβάρων. *


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/12/200

To Serve and Protect

Greek police following the rules laid down by the Greek state, always displays its official uniform, provides identity and acts with its face uncovered when on duty...



(Three (!) undercover cops arrest an underage girl for taking part in a demonstration following the killing of the 15 year-old school boy Alexandros-Andreas Grigoropoulos in Athens. Any similitude between these cops and rioteers who burned and looted small shops in Greece is purely coincidential!)

...Greek police never uses exessive force...



(Four (!) plain clothes cops control yet another dangerous teenager in Athens, arresting him for demonstrating...)



(16.12.2008: At last the cops found their uniforms. The technique used to arrest a teenage boy is always the same, respecting his rights, not using excessive force etc, ect...)

...As already mentioned Greek police has no relation with all those who smash and destroy small shops...Absolutely no relation with the deep state...





...Greek Police only uses its weapons in life-threatening situations...





(After having cold-bloodedly executed a fifteen year old boy, Greek police repeatedly used their guns to intimidate demonstrators during the demonstrations that followed the child's death)



Disband the Riot Police. Now.


It our duty to change the world we live in!

Listen to the children! They are showing us the way to tomorrow!

«Αλλο η εικόνα, άλλο η πραγματικότητα» [Video]

«Αλλο η εικόνα, άλλο η πραγματικότητα»
“Picture is one thing, reality another”

Έλληνας υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Προκόπης Παυλόπουλος, 10.12.2008
Greek minister of Public Order, mr. Pokopis Pavlopoulos, 10.12.2008




Cypriot student in Thessalonica





Tortured by Police






Police Actions



Brutality to Homeless





Gun Use




Working with Nazis







Ideology … [Policemen dancing to tunes praising the junta]