Marios Z.

The interrogator and district attorney decided to put in jail Marios Z., because he dared to participate in the massive protest on 11th March, 2010, and was unlucky enough to face a promiscuous, fanatic and liar police officer. The police officer, who arrested Marios, after having led him to the General Police Division of Athens, he testified against Marios that his face was covered, that he threw molotovs to him and that he was threatened by fire.

In questioning, audiovisual material, which conclusive demonstrates that Marios’ face was NOT covered, NO molotov and NO fire was around, and that in the specified area there was NO tension, which could match with the police officer’s testimony. Moreover, the inquiry relied on dozens of citizens who were present at the event and offered voluntarily to testify the truth.

But, after the interrogator and district attorney heard, off the record, the testimonies of the police witnesses, they ignored the dozens of defense witnesses and audiovisual material, and proceeded to the unprecedented decision to bring Marios to custody.

We don’t lose our faith in what is clear and obvious. We declare our FULL SUPPORT to Marios Z., and ask for the immediate release and dismissal of proceedings against him and all other arrested on 11 March 2010.

The petition will be delivered to the responsible ministries.

You can find the online petition here:
link: http://petitiononline.com/mariosz/petition.html

More Info:

• http://freemariosz.wordpress.com/
  
• http://www.salata.tv/news/greece/160-oscar-senariou-sthn-elas
  

Βία στις γυναίκες

More democracy lessons from Greece - Κι άλλα μαθήματα δημοκρατίας από την Ελλάδα

Source/Πηγή: http://www.tvxs.gr/v2972*

On the 09.01.2009 during one of the student demonstrations in Athens a group of demonstrators is isolated by the police and pushed into a building. The cops won't let them come out, as they seem to have a certain quota of arrests to fill. The demonstrators are joined by lawyers, who are then also kept isolated with the demonstrators. When the lawyers ask for the cops ID's they ironically refuse (contrary to law). Fourteen lawyers were arrested after having been treated roughly (to put it politely).

An old lady tries to intervene in the demonstrators favour and is trampled by the police, who pull her and throw her to the ground. She is then arrested!

On the same day police forces elsewhere arrested lawyers who presented themselves at the police headquarters wishing to represent demonstrators arrested earlier and journalists and cameramen where beaten. The press association issued a note of protest as did the lawyers association.

Βροχή τα κατηγορητήρια κατά παραγγελία [ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ E. - 04/01/2009]

Βροχή τα κατηγορητήρια κατά παραγγελία

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ

Ενα από τα πιο θολά σημεία στο σκηνικό των συγκρούσεων του Δεκεμβρίου είναι αυτό που αφορά τις προσαγωγές και τις συλλήψεις πολιτών από την αστυνομία. Τουλάχιστον 246 άτομα, κυρίως νεαροί, φέρονται να έχουν συλληφθεί και 67 εξ αυτών προφυλακίστηκαν ήδη, κατηγορούμενοι κυρίως για κακουργήματα, ακόμη και με βάση τον τρομονόμο.

Αυτό που δεν θα υπολογιστεί ποτέ με ακρίβεια είναι πόσες εκατοντάδες προσήχθησαν όλες αυτές τις μέρες στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ) ή σε αστυνομικά τμήματα και ταλαιπωρήθηκαν ή κακοποιήθηκαν χωρίς, τελικά, να συλληφθούν επισήμως και χωρίς, στη συνέχεια, να τολμήσουν να το καταγγείλουν.

Δικηγόροι-ακτιβιστές

Επίσημη καταγραφή όλων αυτών των υποθέσεων δεν υπάρχει και τα στοιχεία που παραθέτουμε αποτελούν τον μέχρι στιγμής απολογισμό μιας ομάδας δικηγόρων.

Πρόκειται για 50-60 νομικούς που ειδικεύονται σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άρχισαν να συγκροτούν την ομάδα από τις πρώτες ημέρες των συγκρούσεων, προκειμένου να παράσχουν νομική βοήθεια στους συλληφθέντες διαδηλωτές.

Οι συγκεκριμένοι δικηγόροι μοίραζαν, κάθε μέρα, «βάρδιες» παρουσίας στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και στα σημεία των μαζικών διαδηλώσεων ώστε να είναι άμεσα στη διάθεση των προσαχθέντων. Κατά κανόνα χρειαζόταν να ασκήσουν μεγάλες πιέσεις για να καταφέρουν να δουν τους κρατούμενους, ακόμη και ώρες μετά την προσαγωγή τους.

«Βασικός μας στόχος, όταν συγκροτήσαμε την ομάδα, δεν ήταν σε καμία περίπτωση η προσέλκυση πελατών αλλά το να μπορούμε να παρέχουμε νομική βοήθεια -ουσιαστικά την παρουσία μας- στο στάδιο της προσαγωγής. Γιατί υπάρχει ένα κρίσιμο στάδιο μεταξύ προσαγωγής και επίσημης σύλληψης, που η αστυνομία, εντελώς παρανόμως, αρνείται στον προσαχθέντα να δει δικηγόρο», τονίζει ο Κωνσταντίνος Φαρμακίδης, μέλος της ομάδας.

Οπως εξηγεί ο ίδιος, οι δικηγόροι πληροφορούνταν τα περισσότερα ονόματα των συλληφθέντων μέσα σε λίγη ώρα, χάρη σ' ένα δίκτυο επικοινωνίας που δημιούργησαν (τηλέφωνα της ομάδας ήταν δημοσιευμένα σε αφίσα που κυκλοφόρησε αλλά και στους διαδικτυακούς κόμβους μέσω των οποίων συντονίζονται οι κινητοποιήσεις). «Ακόμη κι αν δεν γνωρίζαμε το όνομα του προσαχθέντα αλλά είχαμε την πληροφορία της προσαγωγής, ζητούσαμε με οποιονδήποτε τρόπο να τον δούμε και να του παράσχουμε νομική υποστήριξη σε αυτά τα πρώτα στάδια που ο άνθρωπος είναι τρομαγμένος και μπορεί να του αποσπάσουν μια ομολογία. Η αστυνομία συστηματικά παρεμπόδιζε την επαφή μαζί τους».

Το ίδιο καταγγέλλεται ότι συνέβη και στις 18 Δεκεμβρίου, μια από τις μέρες με τις χειρότερες συγκρούσεις μεταξύ ΜΑΤ και διαδηλωτών στην Αθήνα. Τους οκτώ συλληφθέντες οι δικηγόροι καταγγέλλουν ότι τους συνάντησαν 3-4 ώρες μετά την προσαγωγή τους στη ΓΑΔΑ.

Την ημέρα εκείνη οι δικηγόροι διαπίστωσαν ότι η αστυνομία εφάρμοζε μια νέα τακτική: «Περιορίστηκαν πλέον οι μαζικές προσαγωγές και γίνονται συλλήψεις που οδηγούν με βεβαιότητα σε κατηγορίες για κακουργήματα. Οι κατηγορίες αυτές, όμως, βασίζονται σε ελάχιστα στοιχεία -επί της ουσίας μόνο στις καταθέσεις των αστυνομικών- χωρίς να υπάρχουν πειστήρια (π.χ. κατοχή μολότοφ κ.λπ.). Στη συνέχεια οι αστυνομικοί καταμαρτυρούν φοβερά και τρομερά πράγματα, π.χ. ότι "ο τάδε ήταν ο αρχηγός και τον είδαμε να δίνει εντολές στους υπόλοιπους" κ.λπ.», υποστηρίζει ο Κ. Φαρμακίδης.

Η ομάδα των δικηγόρων επικεντρώνει πλέον την έρευνά της στα κατηγορητήρια και τις δικογραφίες των υποθέσεων. Τους ανησυχεί ιδιαίτερα η υπόθεση της Λάρισας, επειδή στους 19 από τους 25 συλληφθέντες (για τις καταστροφές που έγιναν στην πόλη στις 7 Δεκεμβρίου) ασκήθηκαν ποινικές διώξεις με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο: Κατηγορούνται μεταξύ άλλων για συγκρότηση «δομημένης και με διαρκή δράση ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης».

Ξύλο σε μαθητές

Οι 17 από αυτούς είναι ανήλικοι μαθητές (οι υπόλοιποι είναι φοιτητές και μετανάστες) και καταγγέλλεται ότι ξυλοκοπήθηκαν και κρατήθηκαν από την αστυνομία χωρίς να ειδοποιηθούν εγκαίρως οι γονείς τους και χωρίς να τους επιτραπεί να δουν δικηγόρο.

Πολύ πιο ασαφής είναι η εικόνα γύρω από τις προσαγωγές που έγιναν στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα, προσαγωγές που αφορούσαν κυρίως αλλοδαπούς.

Οι δικηγόροι καταγγέλλουν πως «πολλές φορές όχι μόνο δεν τους δίνουν διερμηνέα αλλά τους βάζουν να υπογράψουν χαρτιά που δεν τους έχουν μεταφράσει».

Το επόμενο διάστημα η ομάδα των δικηγόρων σκέφτεται να εκδώσει και κάποια νομικά βοηθήματα προς τους πολίτες, για την περίπτωση που συλληφθούν.

Γιατί, αν ευσταθούν οι καταγγελίες που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες μέρες, η υπόθεση των προσαγωγών και των συλλήψεων δεν φαίνεται να αφορά μόνο τους συμμετέχοντες στα επεισόδια. Αφορά και απλούς διαδηλωτές ή ακόμη και περαστικούς που βρέθηκαν «στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή», δηλαδή πολίτες εντελώς απροετοίμαστους να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους μπροστά στον... υπερβάλλοντα ζήλο που επιδεικνύουν οι αστυνομικές αρχές.


boubouka@enet.gr


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 04/01/2009

Μέσα από τα δακρυγόνα [LIFOLAND 11.12.2008]

Μέσα από τα δακρυγόνα
Δεν μπορώ να σκεφτώ ψύχραιμα, πόσω μάλλον να γράψω. Οπότε, καταρχάς, ας καταγράψω. Αυτό που έζησα, αυτό που είδα στην πορεία της Κυριακής.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΔΟΣΗ ΜΙΧΟ

Είδα λοιπόν γύρω στους 5 χιλιάδες ανθρώπους, μπορεί λίγο περισσότερο, μπορεί και λίγο λιγότερο, δεν είμαι καλός στους υπολογισμούς. Ανάμεσά τους ήμουνα εγώ (ένας άνθρωπος που γράφει για μουσική και δουλεύει σε lifestyle περιοδικά), η αδερφή μου (ιδιωτική υπάλληλος), μία φίλη μου δικηγόρος (φαντάζομαι όχι η μόνη του κλάδου), ένας φίλος μου γιατρός (σίγουρα όχι ο μόνος του κλάδου), άνεργοι, φοιτητές, συνταξιούχοι, όλοι. Όλοι! Φυσικά και το black block. Μόνο που υπήρχε μία ειδοποιός διαφορά. Η ένταση, τα επεισόδια, τα μπουκάλια, οι πέτρες, οτιδήποτε που εκσφενδονιζόταν κατά των «αστακών» δεν έφευγε από τα χέρια 50-100 «γνωστών-αγνώστων». Έλεος πια με αυτή την καραμέλα των ηλιθίων. Όλος ο κόσμος έβραζε. Ψέματα. Είχε προ πολλού ξεπεράσει το σημείο βρασμού του. Σύμφωνοι, όταν έβλεπα τις πολυκατοικίες να καίγονται, πράγματι σκεφτόμουν «κρίμα», ναι, στενοχωριόμουν (όχι όμως για τις τράπεζες, sorry κιόλας). Αλλά αμέσως μετά καταλάβαινα ότι κάπως έτσι επιβεβαιώνεται το γνωμικό που θέλει όσους σπέρνουν ανέμους να θερίζουν θύελλες. Τέλος πάντων... Αφού λοιπόν καταλαβαίνουμε όλοι ότι δεν θα φτάναμε με τίποτα στη ΓΑΔΑ, αρχίζει η κάθοδος της πορείας πίσω, προς το Μουσείο. Οι σκληροπυρηνικοί είχαν ήδη (ξε)φύγει προς τα Εξάρχεια, είχαμε μείνει ένα χαλαρό πλήθος που προχωρούσε προσπαθώντας να πάρει ανάσες από τα χημικά. Ξαφνικά, μία διμοιρία βγαίνει στην Αλεξάνδρας από ένα στενό, τρέχοντας κατά πάνω μας. Ήμασταν δεν ήμασταν ένα άτυπο χαλαρό γκρουπ των 50 (άγνωστων μεταξύ τους) ανθρώπων. Τρέχουμε αμέσως προς τα πίσω για να γλιτώσουμε. Και στο αμέσως προηγούμενο στενό βλέπουμε άλλη μία διμοιρία να τρέχει προς το μέρος μας. Κοινώς, ήταν συντονισμένη κίνηση για να μας «λοκάρουν» (τονίζω ξανά, δεν ήμουνα στο black block, εκείνη τη στιγμή ήμασταν 50 τυχαίοι άνθρωποι στο ίδιο -καθόλου- τυχαίο μέρος). Τρώω την πρώτη κλοτσιά στην πλάτη. Δίπλα μου η μικρή μου αδερφή. Την αρπάζω από το χέρι, προσπαθώντας να διασχίσουμε την Αλεξάνδρας μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο. Μπάτσοι παντού μπροστά μας. Πετάνε δύο δακρυγόνα πάνω μας. Πάνω μας! Κι εκείνη τη στιγμή βλέπω τον μπάτσο να σηκώνει το γκλομπ και να το κατεβάζει με φορά προς το κεφάλι της αδερφής μου. Προλαβαίνω στο δευτερόλεπτο να της σκεπάσω το κεφάλι με το χέρι μου και να ρίξω μία ελαφριά κλοτσιά στην ασπίδα του μπάτσου. Το γκλομπ με χτυπάει με δύναμη στο χέρι. Και μετά άλλη μία. Σέρνω την αδερφή μου για μερικά μέτρα. Λιποθυμάει. Περίοικοι έρχονται και τη συνεφέρνουν. Αμέσως μετά λιποθυμάω εγώ. Ξαναλέω, τα δακρυγόνα είχαν πέσει κυριολεκτικά πάνω μας. Με τα πολλά, καταλήγω μετά από μερικές ώρες στον Ερυθρό Σταυρό. Ευτυχώς είχα μόνο θλάση. Και η αδερφή μου μελανιασμένη όλη την πλάτη της. Σημειωτέον, εκεί που ο γιατρός του Ορθοπεδικού Τμήματος σημείωσε τα ονόματά μας, υπήρχε μία λίστα άλλων τριάντα τουλάχιστον (ελαφρά ή βαρύτερα) τραυματισμένων (κάποιος με ρήξη σπλήνας, άλλος με σπασμένη μύτη), την οποία θα την έστελνε στα ΜΜΕ. Τα οποία φυσικά την έκαναν γαργάρα, εξού και οι «8 τραυματισθέντες».

Δεν θα ασχοληθώ ούτε με τις Τατιάνες αυτού του γαμημένου κόσμου που καπηλεύονται το δολοφονημένο παιδάκι, ούτε με τα ζωντόβολα που λένε ότι πρέπει να πρυτανεύσει η λογική. Η λογική έχει προ πολλού τελειώσει και η ανθρώπινη ηλιθιότητα δεν σταματά να με εξοργίζει. Στο δρόμο. Όλοι.
11.12.2008

Βιάζεται το 62% των νεαρών γυναικών [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/12/2008]

ΕΡΕΥΝΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟ, ΜΑΛΤΑ, ΛΕΤΟΝΙΑ, ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ

Βιάζεται το 62% των νεαρών γυναικών

Της ΜΑΙΡΗΣ ΠΙΝΗ

Πάνω από έξι στις δέκα γυναίκες (62,5%) έχουν πέσει θύμα βιασμού στα ραντεβού τους, ενώ πάνω από οκτώ στις δέκα (85%) δηλώνουν ότι ο σύντροφός τους τους έχει σκίσει τα ρούχα και τις έχει βιάσει κατά τη σεξουαλική πράξη προσβλέποντας μόνο στη δική του ικανοποίηση. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από έρευνα που έγινε σε Ελλάδα, Κύπρο, Μάλτα, Λετονία και Λιθουανία με δείγμα 1.600 γυναίκες (462 στην Ελλάδα) ηλικίας 18-24 ετών, στην πλειονότητά τους φοιτήτριες.

Η έρευνα διήρκεσε δυο χρόνια (Αύγουστος 2006-Οκτώβριος 2008) υπό την εποπτεία του Μεσογειακού Κέντρου Σπουδών Φύλου Ισότητας της Κύπρου και χρηματοδότηση της Κομισιόν. Διαπιστώθηκε ότι η βία των ανδρών προέρχεται από τη ζήλια, τη χρήση ουσιών (κυρίως αλκοόλ), αλλά και τις νοοτροπίες με τις οποίες είναι μεγαλωμένοι οι άνδρες.

Από τα στοιχεία της έρευνας προέκυψε ότι στη χώρα μας:

* Το 52% των γυναικών που συμμετείχαν ήταν 24 ετών, το 34% μεταξύ 18 και 23 ετών και το 14% του δείγματος ήταν 18 ετών.

* Το 96% είχαν διαφορά ηλικίας με τον σύντροφό τους 7-10 χρόνια.

* Το 80% προέρχονταν από αστικές περιοχές.

* Το 87% ήταν ελληνικής και το 5,5% άλλης ιθαγένειας, ενώ το 7,5% προέρχονταν από την Αλβανία.

* Το 60% δεν εργάζονταν και από αυτές το 64% είναι ανύπαντρες. Το 25%, εξ αυτών, σήμερα είναι παντρεμένες.

* Το 91% δήλωσαν ότι άρχισαν την σεξουαλική τους ζωή από μαθήτριες, 45% ότι είχαν φλέρτ μεταξύ 15-16 ετών και 40% ότι οι πρώτες σεξουαλικές επαφές τους ήταν μεταξύ 16-17 ετών.

* Το 98,5% απάντησαν ότι «στις ιδιαίτερες στιγμές, οι σύντροφοί τους ξεκινούν καλά αλλά στη πορεία... αγριεύουν, ζητώντας περίεργα».

* Το 62,5% δήλωσαν ότι έχουν πέσει θύμα βιασμού στα ραντεβού τους.

* Το 85% αποκάλυψαν ότι στο σεξ ο σύντροφός τους τούς έσκισε τα ρούχα και τις βίασε, προσβλέποντας στην ατομική του ικανοποίηση, αδιαφορώντας για τη σύντροφό του.

* Το 30% παραδέχθηκαν ότι οι σύντροφοί τους άσκησαν πάνω τους σωματική βία και το 19% ότι χρησιμοποίησαν και σεξουαλικά βοηθήματα.

Επίσης: οι βιασθείσες δήλωσαν ότι πλέον αισθάνονται φόβο για τους ανθρώπους, ενοχές και ψυχρότητα για τους άνδρες και ντροπή.

* Μία στις 4 γυναίκες δεν γνώριζαν ότι ο βιασμός είναι παράνομη πράξη και ότι μπορούσαν να μηνύσουν τον δράστη. (!)

* Λίγες γνώριζαν ότι και ο συζυγικός βιασμός έχει αναγνωριστεί ως έγκλημα.

* Μία στις 4 γυναίκες δεν γνώριζαν πώς θα αντιδράσουν σε μια τέτοια περίπτωση, ιδίως αν ο δράστης είναι φιλικό πρόσωπο ή του στενού κοινωνικού περιβάλλοντος.

* Οι 18χρονες γνώριζαν τη διαδικασία που ακολουθείται σε περιπτώσεις βιασμού. Δηλαδή την επίσκεψη σε γιατρό με τη βοήθεια φίλου, την κατάθεση μήνυσης στην Αστυνομία, την υποστήριξη από τις γυναικείες οργανώσεις, για τις οποίες είχαν ενημερωθεί από τα ΜΜΕ όταν καλύπτουν ανάλογα περιστατικά βίας.

Στην Ελλάδα, η έρευνα έγινε από το Ινστιτούτο Ισότητας (υπεύθυνη η κ. Νάντια Γεωργακοπούλου), που ασχολείται με θέματα, που αφορούν τη βία σε βάρος των γυναικών. Στην Κύπρο τα συμπεράσματα της έρευνας ήταν ανάλογα, ενώ στις χώρες της Βαλτικής καθοριστικό ρόλο στους βιασμούς γυναικών «παίζει» η κατανάλωση αλκοόλ. Λιγότερα ποσοστά βιασμών διαπιστώθηκαν στη Μάλτα. *


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/12/2008

Αστυνομική κτηνωδία - ο μετασχηματισμός της εγκληματικότητας σε μηχανισμό εξουσίας [Κλεάνθης Γρίβας-zougla.gr. 07.12,2008]

Αστυνομική κτηνωδία - ο μετασχηματισμός της εγκληματικότητας σε μηχανισμό εξουσίας
7 Δεκεμβρίου 2008, 22:01

Κλεάνθης Γρίβας

**Αυτό το σημείωμα για την αστυνομική βία, αφορά κατ’ αποκλειστικότητα εκείνες τις (ένστολες και μη) ψυχοπαθητικές «προσωπικότητες» που είναι επιρρεπείς στην άσκηση της βίας και αφιερώνεται στους -πάντοτε άνευ διακριτικών- θρασύδειλους (ένστολους και μη) «κυνηγούς κεφαλών» οι οποίοι είθισται να αυθαιρετούν απεριόριστα και εκ του ασφαλούς, εξαιτίας της κάλυψης ή της ανοχής των υπηρεσιακών και πολιτικών τους προϊσταμένων.**

Η βία και η αυθαιρεσία είναι, σ' ένα βαθμό, συνυφασμένες με τη λειτουργία της αστυνομίας σε όλες τις κοινωνίες. Αλλά μόνο στις απολίτιστες κοινωνίες (που κανοναρχούνται από ένα κράτος-πορνείο το οποίο φιλοδοξεί να επαναμεταβληθεί σε κράτος-σφαγείο), η βία και η αυθαιρεσία μπορεί να αποτελούν προβαλλόμενο πρότυπο, θεσμικά επικυρωμένο στοιχείο, εξουσιαστικά καλυπτόμενη και υπηρεσιακά δικαιωμένη συμπεριφορά ενός ειδικού τμήματος των δυνάμεων της «τάξης».

Η βία αποτελεί εγγενές δομικό στοιχείο της αστυνομίας ως κατασταλτικού θεσμού. Και εξαιτίας αυτού, είναι φυσικό να εμφιλοχωρούν σ’ αυτή αρκετές διεστραμμένες ψυχοπαθητικές προσωπικότητες, οι οποίες μπορούν να επιδίδονται ατιμώρητα σε ατομικές και συλλογικές ασκήσεις νεκροφιλίας και θανατολατρείας (έχοντας, πάντοτε, την κάλυψη της «προϊσταμένης αρχής», υπηρεσιακής και πολιτικής, και των συναδέλφων τους).

Αυτές οι ψυχιατρικές περιπτώσεις (οι οποίες διαφεύγουν την ψυχιατρική θεραπεία, επειδή έχουν τη δυνατότητα να εκτονώνουν την κακοήθη επιθετικότητάς τους εναντίων ανυπεράσπιστων πολιτών, εκ του ασφαλούς, υποδυόμενοι τους αστυνομικούς), ανταποκρίνονται σε ένα νέο σωματικό, χαρακτηριοδομικό και συμπεριφορικό τύπο στο εν εξελίξει οργουελιανό «1984»:

• Ένα εξουσιαστικά μεταλλαγμένο ζόμπι, που η ύπαρξή του εξαντλείται στα χέρια, τα πόδια, το περίστροφο, το κλομπ, κάποια γεννητικά όργανα (ανύπαρκτης ή αμφίβολης λειτουργικότητας) και έναν απλαστικό εγκέφαλο (ο οποίος διευκολύνει αφάνταστα την επιτέλεση του θεάρεστου λειτουργήματος του βασανιστή).

• Μια διεστραμμένη ψυχοπαθητική προσωπικότητα, ένα φρανκενσταϊνικό μείγμα Παπαχρόνη, Ντάλτον, Νταβέλη και κουτσαβάκη, που προγραμματίζεται εξουσιαστικά για να εκδηλώνει μια ανεξέλεγκτη καταστρεπτική επιθετικότητα και να δηλώνει ξεδιάντροπα με χίλιους τρόπους ότι (αυτό, το διανοητικά υπολειπόμενο ζόμπι) είναι το ευνοούμενο εκτελεστικό όργανο της εξουσίας και έχει εξοπλιστεί με το αποκλειστικό δικαίωμα «να γαμάει και να δέρνει», και αντιστρόφως.

• Ένα αποκρουστικό ανθρωποειδές (που η εμφάνισή του και μόνο, θίγει την αισθητική και προσβάλλει την αξιοπρέπεια κάθε πολιτισμένου ανθρώπου), το οποίο, με την αλαζονεία, τις κουτσαβάκικες κινήσεις, το ηλίθιο βλέμμα και τον πρωτόγονο λόγο του, εκτοξεύει εναντίον της κοινωνίας την αφόρητη χυδαιότητα, το απύθμενο κενό, την τρομακτική βαρβαρότητα και το καταχθόνιο ψυχοδιανοητικό του σύμπαν.

Συνεπώς, όσοι ένστολοι και μη επιδίδονται στο «ευγενές άθλημα» της κακοποίησης ή της δολοφονίας ανυπεράσπιστων πολιτών ή κρατούμενων, δεν είναι παρά θρασύδειλα ανθρωποειδή τα οποία χαρακτηρίζονται από ένα πελώριο έλλειμμα ανθρωπιάς, πολιτισμού, μόρφωσης, καλλιέργειας και ευαισθησίας, διακατέχονται από ένα αβυσσαλέο μίσος για οτιδήποτε ξεφεύγει από το στενό τους ορίζοντα, και –με την ύπαρξή τους- κάνουν να διαγράφεται σκοτεινό το μέλλον της κοινωνίας.

Κουκουλοφόρα κτηνωδία

Όταν η αποκρουστικότητα των ενεργειών εκείνων που συγκροτούν τα (άτυπα) Ειδικά Τάγματα Κτηνωδίας, υπερβαίνει ή πρόκειται να υπερβεί τα όρια ανοχής της κοινωνίας, οι φυσικοί αυτουργοί της κτηνωδίας φροντίζουν να καλύψουν τα «πρόσωπά» τους με κουκούλες (με πλήρη κάλυψη των πολιτικών και διοικητικών προϊσταμένων τους). Πράγμα που αφενός καλύπτει την ανωνυμία τους και αφετέρου αποκαλύπτει το επαίσχυντο της δραστηριότητάς τους (την οποία οι ίδιοι επιθυμούν διακαώς ως τοξικομανείς της βίας για όσο μπορεί να επιτελείται εν κρυπτώ και της οποίας την αποκάλυψη φοβούνται αενάως εξαιτίας της απαξίας που εμπεριέχει.

Η χρήση της κουκούλας παραπέμπει συνειρμικά -πάντοτε- στον υπόκοσμο (ληστές τραπεζών, τρένων, κ.α.) και στους συνεργάτες των εκάστοτε κατακτητών μιας χώρας (Ελλάδα, Αλγερία, κ.λ.π.).

Συνεπώς, η υιοθέτηση από την αστυνομία της κουκούλας (δηλαδή, η οικειοποίηση ενός συμβόλου που ήταν πάντοτε σήμα κατατεθέν της εγκληματικότητας από την αστυνομία), σημειολογικά υποδηλώνει ότι η αστυνομία εγκληματοποιείται.

Παραφράζοντας ελαφρά τον Μισέλ Φουκό, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι:

«Η σχεδόν μυθική σπουδαιότητα που αποκτάει ο κουκουλοφόρος αστυνομικός οφείλεται στο γεγονός ότι η εγκληματικότητα, στο πρόσωπο του πάνοπλου μπάτσου που καλύπτει το πρόσωπό του με μια κουκούλα, απέκτησε φανερά τη διφορούμενη κατάσταση του αντικειμένου και του οργάνου ενός αστυνομικού συστήματος που την καταπολεμά και ταυτόχρονα συνεργάζεται μαζί της.

Ο κουκουλοφόρος αστυνομικός σημειώνει τη στιγμή που η εγκληματικότητα, διαχωρισμένη από τις άλλες παρανομίες, εντάσσεται στην εξουσία και αντιστρέφεται. Είναι η εποχή όπου πραγματοποιείται η άμεση θεσμική διασύνδεση της αστυνομίας και της εγκληματικότητας.

Συγκλονιστική στιγμή όπου η εγκληματικότητα μετατρέπεται σε μηχανισμό της εξουσίας... Τέλος με τη σαιξπηρική εποχή, όπου η εξουσία ταυτίζεται με τη φρίκη σε ένα και το αυτό πρόσωπο. Θ' αρχίσει σε λίγο το καθημερινό μελόδραμα της αστυνομικής ισχύος και της συνενοχής του εγκλήματος με την εξουσία». (Μισέλ Φουκό, Επιτήρηση και Τιμωρία, σ. 372).

Οι κουκουλοφόροι αστυνομικοί που υιοθετούν τις ενδυματολογικές «προτιμήσεις» των εγκληματιών δήθεν αντιπάλων τους, με την αποκρουστική βιαιότητα της συμπεριφοράς τους, πλήττουν καίρια την ανθρωπιά, τις δημοκρατικές ευαισθησίες, την ηθική και την αισθητική μας, και αποκαλύπτουν σ’ ολόκληρη την κοινωνία το καταχθόνιο ψυχοδιανοητικό τους σύμπαν, την προφανή χυδαιότητα και την απύθμενη βαρβαρότητα της ύπαρξής τους, με μια πρωτοφανή επίδειξη του θρασύδειλου «τσαμπουκά» τους που καλύπτεται από τους διαχειριστές της εξουσίας.

Η φιλμογράφηση της κτηνωδίας

Ενίοτε, η βαρβαρότητα αυτή τυχαίνει να φιλμογραφείται με αποτέλεσμα να προβάλλεται δημόσια η ανατριχιαστική κακοποίηση πολιτών από ανώμαλους κουκουλοφόρους και να εισβάλλει στα σπίτια μας μια ομάδα ανθρωπόμορφων τεράτων που υποδύονται τους αστυνομικούς, οι οποίοι (καλυπτόμενοι πίσω από την ανυπαρξία οποιουδήποτε διακριτικού που θα μπορούσε να φανερώσει την ταυτότητά τους) πρωταγωνιστούν σ’ ένα έργο με τίτλο «η αποθέωση της αστυνομικής βαρβαρότητας», που προβάλλεται όλο και πιο συχνά.

Κάθε φορά που τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων προβάλλουν τα άτυπα Ειδικά Τάγματα Κτηνωδίας επί το έργο, μια ομάδα ανθρωποειδών που χαρακτηρίζονται από ένα πελώριο έλλειμμα ανθρωπιάς, πολιτισμού, μόρφωσης, καλλιέργειας, και ευαισθησίας και διακατέχονται από ένα αβυσσαλέο μίσος για οτιδήποτε ξεφεύγει από τον σωληνοειδή διανοητικό τους ορίζοντα, μπορούν να φτύνουν και να ποδοπατούν ατιμώρητα τις κατακτήσεις του πολιτισμού και να σκιαγραφούν το μέλλον του αστυνομικο-εγκληματικού Μεσαίωνα που επιφυλάσσουν στην κοινωνία οι διαχειριστές της εξουσίας.

Πεδίο σύγκρουσης και, συγχρόνως, αντικείμενο νομής από τους εκάστοτε διαχειριστές της εξουσίας, το κράτος στη χώρα των Γραικών και των Γραικύλων, θεωρείται όχι σαν ένας θεσμός συνέχειας που η λειτουργία του διέπεται από κάποιους γενικά αποδεκτούς και σχετικά σταθερούς κανόνες (όπως συμβαίνει στις σύγχρονες φιλελεύθερες-ολιγαρχικές κοινωνίες) αλλά ως αποκλειστικό φέουδο των εκάστοτε διαχειριστών του.

Σε κάθε κρατικό μόρφωμα, η αστυνομία αποτελεί έναν εξαιρετικά ευαίσθητο «μακρύ βραχίονα» της εξουσίας, απέναντι στον οποίο οι επαγγελματίες πολιτικοί κρατούν μια αμφιθυμική στάση: Ως αντιπολίτευση προσπαθούν να περιορίσουν τις δραστηριότητές της στα πλαίσια του νόμου, ενώ ως κυβέρνηση διακηρύσσουν την ανάγκη της υπέρβασης αυτών των ορίων στο όνομα της προστασίας της κοινωνίας από κάποιο, συνήθως φανταστικό ή κατασκευασμένο, κίνδυνο.

«Το κράτος είναι οι αστυνομικοί» (μου), (δηλαδή Εγώ), αποφαίνονται οι εκάστοτε διαχειριστές της εξουσίας, αποδεικνύοντας ότι η διαχείριση της εξουσίας ήταν και παραμένει υπόθεση του μίστερ Χάϊντ και όχι του δόκτορα Τζέκιλ.

Μ’ άλλα λόγια, η εξουσία βρίσκεται συγχρόνως στην άκρη του πιστολιού και στον πυρήνα της σχιζοφρένειας. Συνεπώς, η κατοχή του πιστολιού και η εξουσιοφρένεια, είναι αναγκαίες ιδιότητες εκείνων που διεκδικούν και διαχειρίζονται την εξουσία, ασχημονώντας ατιμώρητα σε βάρος όλων μας.

Η αμέλεια ή η αδυναμία κάθε κοινωνίας να επιβάλλει όρια στη φρίκη που συνεπάγεται κάθε αυθαίρετη άσκηση της εξουσίας, την καταδικάζει να ζήσει τη φρίκη χωρίς όρια του οργουελιανού «1984» που, δυστυχώς, δικαιώνεται ασταμάτητα.

Ελλάδα

«Αν δεν υπάρχει βίντεο, δεν υπάρχει ξυλοδαρμός» [ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/12/2008]

ΣΤΗΝ ΕΛ.ΑΣ. ΞΕΣΑΛΩΣΑΝ

«Αν δεν υπάρχει βίντεο, δεν υπάρχει ξυλοδαρμός»

Του ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ

«Αν δεν υπάρχει βίντεο, δεν υπάρχει ξυλοδαρμός και βία της αστυνομίας». Αυτή την εκπληκτική απάντηση έδωσαν οι αρμόδιοι της ΕΛ.ΑΣ., απαντώντας σε στοιχειοθετημένη καταγγελία Βρετανού επιχειρηματία στο BBC για ξυλοδαρμό ειρηνικών διαδηλωτών από αστυνομικούς στο Γκάζι, τα ξημερώματα της 14ης Δεκεμβρίου 2008.


Η ΕΛ.ΑΣ., όπως καταγγέλλει το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, υιοθετεί πλήρως την άποψη πως αν δεν υπάρχει βίντεο με ξυλοδαρμό δεν υπάρχει ξυλοδαρμός, με το επιχείρημα ότι: «Αν κάτι τέτοιο είχε συμβεί, τα ΜΜΕ δεν θα είχαν χάσει την ευκαιρία να το βιντεοσκοπήσουν».

Το ΕΠΣΕ σε χθεσινή του ανακοίνωση επισημαίνει την προκλητική ατιμωρησία των αστυνομικών που συμπεριφέρονται βίαια σε πολίτες και χαρακτηρίζει ως «μελανή κηλίδα στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης» την πρόσφατη δικαστική απόφαση για τη γνωστή «υπόθεση της ζαρντινιέρας».

Αποκαλύπτει επίσης ότι ο βασικός πρωταγωνιστής - αστυνομικός στην υπόθεση είχε εμπλακεί κατά το παρελθόν σε ανάλογη περίπτωση βιαιοπραγίας κατά πολιτών, για την οποία μάλιστα το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει καταδικάσει τη χώρα μας.

«Το ΕΠΣΕ θα ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) και την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που ασχολείται με την εκτέλεση των αποφάσεων του ΕΔΔΑ για το γεγονός πως ο δράστης κακοποίησης πολίτη το 2001, για την οποία το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα το 2007, θεωρήθηκε από ελληνικό δικαστήριο το 2008 ως έχων «πρότερο έντιμο βίο»!» -ανάφερε ο κ. Δημητράς.

Το ΕΠΣΕ υπογραμμίζει πως ο βασικός δράστης των ξυλοδαρμών Ζελίλοφ και Δημητρίου, αστυνομικός Απόστολος Αποστολίδης, παραμένει στο Σώμα (όπως και όλοι οι συνεργοί του με την εξαίρεση ενός που αποστρατεύθηκε). Επίσης, το ΕΠΣΕ επισημαίνει πως το όνομά του αναφέρεται και στο ενημερωτικό σημείωμα του ΕΔΔΑ για την υπόθεση Γκαλότσκιν κατά Ελλάδας, την οποία χειρίζεται το ΕΠΣΕ και η οποία θα αποφασιστεί το 2009. Ο Παναγιώτης Γκαλότσκιν κατέληξε στο νοσοκομείο μαζί με τον Δημήτρη Ζελίλοφ (τώρα Ζελίδη) μετά τον ξυλοδαρμό του το 2001.

«Το ΕΠΣΕ θα φέρει ξανά στην ελληνική δικαιοσύνη το θέμα της κατά συρροήν ψευδορκίας και ψευδούς βεβαίωσης αστυνομικών που εμπλέκονται τόσο στην υπόθεση Δημητρίου όσο και στην προηγηθείσα υπόθεση Ζελίλοφ (μερικοί και στις δύο), ενέργειες που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συγκάλυψης παρόμοιων ενεργειών» -ανάφερε ο κ. Δημητράς.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/12/2008

Νέα υπόθεση ζαρντινιέρας [Ελευθεροτυπία 23.12.2008]

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ

Ο 17χρονος μαθητής Παν. Κουλουβάκος-Αθάνατος, κάτοικος Περιστερίου κι άλλοι τρεις συνομήλικοι φίλοι του φεύγουν με το ΚΤΕΛ για Πάτρα προκειμένου να συμμετάσχουν στο καρναβάλι. Δύο ημέρες αργότερα μια τυχαία συνάντησή τους με τέσσερις «Ζητάδες» μετέτρεψε τις γλυκές αναμνήσεις του αποκριάτικου ξεφαντώματος σε εφιάλτη.


«Με τι σε χτύπησαν παιδάκι μου;», αναφώνησε έκπληκτη η ιατροδικαστής Πατρών όταν εξέτασε τον 17χρονο
«Με τι σε χτύπησαν παιδάκι μου;», αναφώνησε έκπληκτη η ιατροδικαστής Πατρών όταν εξέτασε τον 17χρονο, αφού πρώτα ο Παναγιώτης είχε βιώσει τις αστυνομικές μεθόδους... καταστολής στο πετσί του, ακόμη και μέσα στο αστυνομικό τμήμα όπου είχε οδηγηθεί δαρμένος και με χειροπέδες. Η ιατροδικαστική έκθεση αλλά και οι φωτογραφίες που δημοσιεύει η «Ε» αδιάψευστοι μάρτυρες του «συμβάντος».

«Καθολική εκχύμωση πτερυγίου δεξιού ωτός. Παρουσία οιδήματος στη δεξιά παρειά. Εκχύμωση ραχιαίας επιφάνειας ρινός μετά οιδήματος. Εκχύμωση ασαφών ορίων κατά την αριστερή ζυγωματική περιοχή. Εκδορά κατά την πρόσθια επιφάνεια του αριστερού γόνατος. Εκδορές επί του αριστερού αντιβραχίου» και πολλές άλλες κακώσεις «αποτέλεσμα πλήξεως».

Το θύμα 24 ώρες μετά «ανέφερε ζάλη, έντονο άλγος δεξιού ωτός, δυσχέρεια κατά τη διάνοιξη του στόματος» κ.ά.

Βασανιστήρια

Μετά το διήμερο καρναβάλι, τον περασμένο Μάρτη, η παρέα των νεαρών βρισκόταν «στην κεντρικότερη πλατεία της πόλης, μαζί με αρκετό κόσμο όλων των ηλικιών, έχοντας καλή διάθεση και αστειευόμενοι, χωρίς να έχουμε παρατηρήσει κάποια φασαρία. Αίφνης τρεις αστυνομικοί της ομάδας "Ζ" -αναφέρεται στη μήνυση του 17χρονου- με πλησίασαν και χωρίς καμία προηγούμενη πρόσκληση για διενέργεια ελέγχου προσπάθησαν να με συλλάβουν και να μου βάλουν χειροπέδες ενώ δεν είχαμε εμπλακεί σε κάτι παράνομο ή άλλο περιστατικό που θα μπορούσε να τραβήξει την προσοχή αστυνομικών. Στην αντίδρασή μου να υποστώ αυτόν τον εξευτελισμό ενώπιον φίλων και του κόσμου της πλατείας κατάφεραν να μου βάλουν στο δεξί χέρι μια χειροπέδα αλλά πρόλαβα και συγκρατούσα την άλλη. Μου φώναξαν "συλλαμβάνεσαι", "ταυτότητες", τους ρωτούσα "τι έκανα", μου φώναζαν "σκάσε ρε, βούλωστο". Ο ένας με χτυπούσε με κλομπ στα δάκτυλα του αριστερού χεριού και με τα χέρια του στην πλάτη, στο κεφάλι, στα πόδια, ενώ ο τέταρτος παρακολουθούσε αμέριμνος. Υποχώρησα από τον πόνο και μου πέρασαν και τη δεύτερη χειροπέδα. Ο φίλος μου, που είχε ταυτότητα και την επέδειξε συνελήφθη επίσης. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς μας έλεγαν "θα δείτε στο Τμήμα τι θα γίνει". Εκεί χωρίς να βγάλουν τις χειροπέδες έβριζαν "κωλόπαιδα, μπάσταρδοι, που ήρθατε στην Πάτρα για να γ... αλλά θα σας γ... εμείς,την άλλη φορά να έρθετε με κατεβασμένα παντελόνια, να πάτε στην Αθήνα να τα κάνετε αυτά". Μετά με οδήγησε ένας σε διπλανό δωμάτιο και χωρίς να μου βγάλει τις χειροπέδες με χτυπούσε στο σβέρκο, στο κεφάλι, στα αυτιά, στα πλευρά, με τα χέρια, το κλομπ και τα πόδια του απειλώντας με "τώρα θα φας γερό γ...", "που νομίζεις ότι θα κάνεις ό,τι γουστάρεις". Η μύτη μου έτρεχε αίμα, αλλά συνέχισε να με κλοτσάει κι όταν έπεσα στο πάτωμα. Οι φωνές μου ακούγονταν στο διπλανό δωμάτιο από τους φίλους μου που δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να με βοηθήσουν. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί δεν έδειχναν ξαφνιασμένοι με όσα γίνονταν... Στο διπλανό γραφείο όταν μας πήρανε στοιχεία κάποιος μου είπε "μέχρι να παντρευτείς θα γιάνει". Μάλιστα δεν μας επέτρεψαν να τηλεφωνήσουμε στους γονείς μας».

Ακόμα ερευνούν

Ο 17χρονος έχει μηνύσει εφτά αστυνομικούς για αδικήματα όπως «βασανιστήρια, επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συναυτουργία, εξύβριση, απειλή, παράβαση καθήκοντος». Εννέα μήνες μετά έχει ολοκληρωθεί η προκαταρκτική εξέταση και η δικογραφία έχει επιστραφεί στην Εισαγγελία Πατρών προκειμένου να αποφανθεί για την άσκηση ποινικών διώξεων. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ολοκληρωθεί και η ΕΔΕ σε βάρος των αστυνομικών αλλά δεν έχει ανακοινωθεί το πόρισμά της στους δικηγόρους του νεαρού. Ο 17χρονος που δεν είχε ποτέ απασχολήσει τις Αρχές και είναι σήμερα φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, κατηγορείται και ο ίδιος όπως και οι δυο φίλοι του για «απόπειρα σωματικής βλάβης, εξύβριση, μη κακόβουλη βλασφημία, απειλή, απείθεια, αντίσταση κατά της αρχής». Σύμφωνα με τη δικογραφία που σχηματίστηκε εκείνο το βράδυ σε βάρος τους «λόγω επεισοδίων που είχαν λάβει χώρα τους προσκάλεσαν για εξακρίβωση στοιχείων αλλά ο 17χρονος τους εκσφενδόνισε μπουκάλια, χωρίς όμως να τους τραυματίσει, τους εξύβρισε, εκδήλωσε δημόσια βλασφημία και τους προκάλεσε τρόμο, αιφνίδιο φόβο και αίσθημα ανασφάλειας». Τον ίδιο φόβο φέρεται να προκάλεσαν στους τέσσερις της ομάδας «Ζ» και οι άλλοι δύο νεαροί. Ο συνήγορος του 17χρονου, Αλ.Δάσκας, χαρακτηρίζει την υπόθεση «περίπτωση εκδήλωσης απάνθρωπης και βάναυσης συμπεριφοράς των αστυνομικών τόσο κατά τη διάρκεια της χωρίς λόγο συλλήψεως όσο και κατά την προσαγωγή και παραμονή του στο Β' Αστυνομικό Τμήμα Πατρών». Σχολιάζοντας δε το γεγονός τής μέχρι σήμερα ατιμωρησίας των αστυνομικών αναρωτιέται εάν «παραπέμπει σε συγκάλυψη οπότε θα έχουμε πρόσθετο πλήγμα στη δημοκρατία».


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/12/2008